Φαρμακείο

Ωράριο Φαρμακείου: Δευτέρα 15:00 - 17:00, Τρίτη 15:00 - 17:00, Παρασκευή 14:00 - 16:00

Pharmacy open on Monday 15:00 to 17:00, Tuesday 15:00 to 17:00, Friday 14:00 to 16:00

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Ενα σημείωμα για την παγκόσμια ημέρα εναντίον του καρκίνου

της Ελέγκω Μανουσάκη
δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Καραβάνι 

4/2/2014 : Παγκόσμια μέρα εναντίον του Καρκίνου

για το 2014 το σύνθημα είναι να απομυθοποιηθούν οι μύθοι :

Διάβασα σε σχέση με την κινητοποίηση που οργάνωσε το συντονιστικό των κοινωνικών Ιατρείων- Φαρμακείων Αττικής, στα Αντικαρκινικά νοσοκομεία την ιστορία του Κου Ηλία, στο TVXS: Ας του αφιερώσουμε το μικρό σημείωμα που αφορά την μεγάλη ασθένεια. Ας ξεχάσουμε τις στατιστικές που θα αφορούν, πόσο μειώθηκε το ποσοστό των θανάτων ή το ποσοστό εμφάνισης της κάθε μορφής καρκίνου και ας μείνουμε σε ένα άτομο τον Κο Ηλία.

Παραθέτω πρώτα την ιστορία του:

Ο κύριος Ηλίας παλεύει εδώ και 5 χρόνια με τον καρκίνο. Η Ηλι-άδα του περνά από πολλά νοσοκομεία, περιγράφει πολλά ατυχήματα και κάποιες φορές ιατρικά λάθη. Πλέον βρίσκεται στο ογκολογικό του Αγίου Σάββα, όπου «οι γιατροί είναι εξαιρετικοί». «Ήρθα πεθαμένος και να ‘μαι τώρα», δηλώνει. Παρόλα αυτά, έχει ένα παράπονο. Προτιμά να το δείξει, αντί να το περιγράψει. «Ακολούθησέ με», λέει και δείχνει με το χέρι του, που είναι τυλιγμένο με επιδέσμους ώστε να κρατά την ενδοφλέβια στην θέση της, προς την είσοδο του νοσοκομείου. Φτάνουμε στο Γραφείο Κινήσεως. «Καλημέρα σας. Σας παρακαλώ τι θα γίνει; Θα με βάλετε σε κρεβάτι; Πεθαίνω», τους λέει. «Κύριε Ηλία, σας το έχουμε ξαναπεί. Δεν έχουμε κρεβάτια και σήμερα έχουμε άλλο τόσο κόσμο στην αναμονή», του αποκρίνονται και του δείχνουν μια λίστα στον υπολογιστή. «Να ζητήσετε παραπάνω από τον υπουργό» τους λέει και ενώ φεύγουμε σχολιάζει ψιθυριστά: «Οι γιατροί μου είναι εξαιρετικοί. Για ποιον να σου πρωτοπώ; Αλλά η ζωή μου κρέμεται από το Γραφείο Κινήσεως. Και ένα ράντσο να μου έδιναν, χαρούμενος θα ήμουν».

Ο καρκίνος συχνά θεωρείται μυστηριώδης, γεννά δέος, έντονο φόβο και συχνά πιστεύουμε ότι είναι μεταδοτικός.

Ο καρκίνος παρ όλη την πρόοδο στις θεραπείες των διαφόρων μορφών του σηματοδοτεί θάνατο. Ακόμα και η μεταφορά του καρκίνου στην καθημερινή γλώσσα ενέχει την έννοια του μοιραίου, του κακού.

Είναι μια από τις πιο παλιές ασθένειες. Οι πρώτες γραπτές αναφορές υπάρχουν σε παπύρους στην Αίγυπτο και οι πρώτες θεραπείες έχουν περιγραφεί από τον Ιπποκράτη. Εξάλλου η ονομασία ¨»καρκίνος» οφείλεται σε αυτόν μετά από παρατηρήσεις στις σχηματικές μορφές των όγκων.

Και όμως ενώ είναι τόσο παλιά ασθένεια, υπάρχουν σημαντικά ερωτήματα :
-Είμαστε ευχαριστημένοι από την πρόοδο της Επιστήμης;
-Έχουμε βελτιώσει τις θεραπείες;
-Είναι οι νέες θεραπείες προσβάσιμες σε όλους;
-Έχουμε βελτιώσει την ποιότητα της ζωής των καρκινοπαθών;
-Έχουμε αντιμετωπίσει την περίοδο της ζωής τους, πριν από το τέλος, όταν πια ξέρουμε οτι η θεραπεία δεν βοηθά πια;

Με λίγα λόγια έχουμε να πούμε κάτι στον Κο Ηλία που τα περιγράφει όλα όπως είναι, οι γιατροί δίνουν μάχες σε συχνά μη φιλικό περιβάλλον κυρίως για τους ασθενείς αλλά και για αυτούς που τους στηρίζουν και φροντίζουν?

Ισως θα έπρεπε να σκεφτούμε μια άλλη μέθοδο προσέγγισης της ασθένειας. Στο κέντρο των σχεδιασμών των πρωτοκόλλων , να είναι η ποιότητα της ζωής του ασθενή, να παίρνονται όλα τα μέτρα, για να αντιμετωπίζονται και οι επιπτώσεις των συμπτωμάτων της ασθένειας αλλά και των επιπτώσεων της θεραπείας. Να υπάρχουν χώροι όπου ο Κος Ηλίας να μην στέκεται σε διάδρομο αλλά να είναι καλοδεχούμενος σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους που να μην θυμίζουν νοσοκομείο αλλά μια όμορφα διαμορφωμένη αίθουσα , όπου να μπορεί να περάσει την μέρα του, να συζητήσει με το ειδικό προσωπικό, χωρίς βιασύνη, την εξέλιξη της αρρώστιας του, την αγωνία του, να είναι δίπλα οι δικοί του και να νιώθει ότι η ζωή του έχει αξία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου