Φαρμακείο

Ωράριο Φαρμακείου: Δευτέρα 15:00 - 17:00, Τρίτη 15:00 - 17:00, Παρασκευή 14:00 - 16:00

Pharmacy open on Monday 15:00 to 17:00, Tuesday 15:00 to 17:00, Friday 14:00 to 16:00

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αθήνας:

Αμφισβητώντας τη νεοφιλελεύθερη υπόσχεση περί «ελεύθερης, καθολικής και δωρεάν» πρόσβασης των ανασφάλιστων σε νοσοκομειακή περίθαλψη

Στις 5-6-2014 εκδόθηκε η συμπληρωματική κοινή υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 1465/τ.Β’/5-6-2014) με την υπόσχεση να προσφέρει «ελεύθερη», «δωρεάν» και «καθολική» πρόσβαση σε νοσοκομειακή περίθαλψη για τους/τις ανασφάλιστους/ες ασθενείς που δεν εμπίπτουν στις κατηγορίες δικαιούχων βιβλιαρίου λόγω χρεών στον ασφαλιστικό τους φορέα ή επειδή δεν ανήκουν σε κανένα δημόσιο ή ιδιωτικό ασφαλιστικό ταμείο. Όμως, η εν λόγω απόφαση δεν προκύπτει μέσα από την ξαφνική «ευαισθησία» του πρώην Υπ. Υγείας και των συνεργατών του για το ζήτημα της πρόσβασης των ανασφάλιστων στα νοσοκομεία, ούτε προκύπτει μέσα από την αλλαγή πολιτικής στάσης και αντίληψης για το ζήτημα της «ισότητας» όλων στη δημόσια ιατροφαρμακευτική φροντίδα. Αντίθετα, η παρούσα επαναδιατύπωση των όρων και προϋποθέσεων της πρόσβασης των ανασφάλιστων χωρίς βιβλιάριο στο νοσοκομείο έρχεται ως μια «βελτιωτική» ρύθμιση μιας ήδη προβληματικής υπουργικής απόφασης (2006), της οποίας το περιεχόμενο μέχρι και σήμερα δεν αναιρείται, απλά μετατοπίζονται σε ένα βαθμό τα όρια των ανισοτήτων που παράγει. Έτσι, ακόμα κι αν η πολιτική χειρονομία των «παραχωρήσεων» και του «ανοίγματος» των κατηγοριοποιήσεων των ανασφάλιστων ασθενών που δικαιούνται πρόσβαση στη νοσοκομειακή φροντίδα, είναι αντιφατική ως προς τη λογική της νεοφιλελεύθερης συλλογιστικής, εντούτοις είναι απαραίτητη προκειμένου να μετριασθεί η ξηρότητα της και να εξασφαλισθεί η επιβίωση του κυρίαρχου κυβερνητικού σχήματος. Για να μετριασθεί η ξηρότητα μια νέα υπόσχεση περί «ελεύθερης και δωρεάν» πρόσβασης έπρεπε να επινοηθεί και να διατυπωθεί με κατηγορηματικό και απόλυτο τρόπο, έτσι ώστε να πείσει ακόμα και τους πιο δύσπιστους εχθρούς, αποσπώντας έστω και τη μερική συναίνεσή τους.

Σε ποιους/ες ανασφάλιστους/ες ασθενείς απευθύνεται η παρούσα απόφαση και με ποιους όρους; Εκπληρώνεται η κυρίαρχη υπόσχεση περί «καθολικότητας» και «ισότητας» στη νοσοκομειακή νοσηλεία;

Η υπουργική απόφαση του 2006 (ΦΕΚ 1747/τ.Β’/30-11-2006), η οποία είναι ακόμα σε ισχύ καθορίζει ποιος/α αναγνωρίζεται ως ανασφάλιστος/η (πχ να έχουν ετήσιο εισόδημα-τεκμαρτό ή πραγματικό- ως 6.000. ευρώ κτλ), ποια γραφειοκρατική διαδικασία οφείλει να ακολουθήσει για να αποδείξει την ένδεια του/της και ποιες παροχές έχει σε περίπτωση έκδοσης του βιβλιαρίου. Όμως, αν οι κάτοχοι βιβλιαρίου πρόνοιας έχουν σε ένα βασικό επίπεδο πρόσβαση σε φάρμακα θετικής λίστας, διαγνωστικές εξετάσεις και νοσοκομειακή περίθαλψη σε θέση γ’ κλίνης, η παρούσα συμπληρωματική απόφαση έρχεται να επιλύσει μονομερώς για όσους/ ες έχουν χρέη στο ασφ. ταμείο ή δεν μπορούν να εκδώσουν βιβλιάριο, μόνο το ζήτημα πρόσβασης στο νοσοκομείο, το οποίο έχει ατομικό χαρακτήρα, αφορά περιπτώσεις σοβαρών ή επειγόντων περιστατικών, χωρίς να υπάρχει καμία αναφορά στη φαρμακευτική κάλυψη αυτών των ανθρώπων όταν πάρουν εξιτήριο. Όσον αφορά τους/τις ανασφάλιστους/ες ασθενείς οι οποίοι/ες λόγω χρεών στο ασφαλιστικό τους ταμείο έχουν χάσει την ασφαλιστική τους κάλυψη, με την παρούσα απόφαση, η συγκεκριμένη ομάδα ανασφάλιστων περιγράφεται ως μια ομάδα ανθρώπων που δεν μπορεί να εκδώσει βιβλιάριο, δηλαδή δεν μπορεί να έχει για ένα χρόνο φαρμακευτική, νοσοκομειακή και πρωτοβάθμια κάλυψη τόσο των προστατευόμενων μελών όσο και ατομικά. Αντίθετα, με τη συγκεκριμένη απόφαση όσοι/ες έχουν χρέη στο ασφαλιστικό τους ταμείο και χρειάζονται νοσηλεία στο νοσοκομείο, πρέπει να ακολουθήσουν μια διαφορετική γραφειοκρατική διαδρομή, πάλι με αβέβαιο αποτέλεσμα. Δηλαδή, η συγκεκριμένη ομάδα ανασφάλιστων ασθενών πρέπει να απευθυνθεί μόνο σε ιατρούς του ΠΕΔΥ ή των τακτικών εξωτερικών ιατρείων και στη συνέχεια να απευθύνει το Νοσοκομείο αυτεπάγγελτα αίτημα προς το αρμόδιο ασφαλιστικό ταμείο, έτσι ώστε αυτό να βεβαιώσει ότι υπάρχει απώλεια ασφαλιστικής ικανότητας. Όταν και εφ’ όσον το ασφαλιστικό ταμείο στείλει την αντίστοιχη βεβαίωση, τότε το Νοσοκομείο θα στείλει τα συγκεκριμένα δικαιολογητικά στην αρμόδια τριμελή επιτροπή, η οποία με ιατρικό-λογιστικά κριτήρια θα γνωμοδοτήσει στο ΔΣ του Νοσοκομείου, προκειμένου το ίδιο να δώσει την τελική έγκριση ή απόρριψη του αιτήματος. Η ίδια τριμελής επιτροπή θα γνωμοδοτεί στο ΔΣ του Νοσοκομείου και για όσες/όσους δεν δύνανται να εκδώσουν βιβλιάριο πρόνοιας, καθιστώντας την «ελεύθερη» πρόσβαση στο νοσοκομείο μια μη αυτονόητη διαδικασία. Όμως, αυτή η διαδικασία δεν είναι «τυπική» ούτε «απλή», είναι χρονοβόρα και επίπονη για όσες/όσους υποβάλλονται σε αυτή, καθιστώντας το αίτημα για νοσοκομειακή περίθαλψη αντικείμενο ιατρικό-λογιστικής διαπραγμάτευσης.

 «Θα αντιμετωπίζουμε τον/την ανασφάλιστο/η σαν να είναι ασφαλισμένος/η. Μόνο αν έρθει κάποιος/α μόνος /η του/της και δεν τηρήσει τη διαδικασία, θα ισχύει το παλαιό καθεστώς» (Α.Γεωργιάδης).

Οι ασφαλισμένοι/ες ασθενείς δεν είναι υποχρεωμένοι/ες να έχουν παραπεμπτικό μόνο από ιατρούς του ΠΕΔΥ ή των Τακτικών Εξωτερικών Ιατρείων για να εισαχθούν στο νοσοκομείο, όμως το Υπ.Υγείας με τη συγκεκριμένη απόφαση που «διευρύνει» τις κατηγορίες για νοσοκομειακή φροντίδα, παράλληλα ανοίγει και το πεδίο των πολλών, διαφορετικών, άνισων ταχυτήτων μεταξύ των ανασφάλιστων ασθενών με βιβλιάριο, των ανασφάλιστων χωρίς βιβλιάριο και των ασφαλισμένων ως προς την πρόσβαση τους σε ιατρική φροντίδα. Επίσης, όσον αφορά την προειδοποίηση του πρώην Υπ.Υγείας ότι για όσες/όσους δεν ακολουθήσουν τη γραφειοκρατική διαδικασία θα ισχύει το «παλαιό καθεστώς», δηλ. της μετακύλισης του χρέους στην εφορία ή της ιδιωτικής δαπάνης, να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτό θα ισχύει τόσο για όσους/ες έχουν αρνητική απόφαση στο αίτημα για έκδοση βιβλιαρίου, για όσους/ες έχουν αρνητική απόφαση από το ΔΣ του Νοσοκομείου μετά από σχετική γνωμοδότηση της τριμελούς επιτροπής καθώς και γι’ αυτούς/ες που χρειάζεται άμεσα να νοσηλευτούν περιμένοντας την τελική απόφαση από τις αρμόδιες δ/νσεις των δήμων για την έκδοση βιβλιαρίου.
Αν πάλι, οι ανασφάλιστοι/ες της παρούσας απόφασης προέρχονται από νησιωτικές, ορεινές και ημι-αστικές περιοχές της Ελλάδας (π.χ. Λευκάδα, Σάμος, Φλώρινα, Ροδόπη, Ναύπλιο, Ξάνθη, Καρδίτσα, Κόρινθο, Γιάννενα) οι οποίες είναι χωρίς βασικές ειδικότητες (γυναικολόγο, νευρολόγο, πνευμονολόγο, ορθοπεδικό κτλ) στις δομές του ΠΕΔΥ, ενώ τα εργαστήρια του για τη διενέργεια διαγνωστικών εξετάσεων υπολειτουργούν ή δεν λειτουργούν καθόλου, τότε η διαδικασία για την απόκτηση παραπεμπτικού για πρόσβαση σε δημόσιο νοσοκομείο καθίσταται ένα διαρκές ζητούμενο. Το ίδιο ισχύει και για τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία, τα οποία είναι υποστελεχωμένα από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό και οι ασθενείς  καλούνται μέσω της καταβολής των 5 ευρώ να ενεργοποιήσουν την αξιολογική διαδικασία της πρόσβασης τους στη δημόσια νοσοκομειακή φροντίδα.

Με άλλα λόγια, οι υπαρκτές αδυναμίες και αντιφάσεις που αναδύονται μέσα από την παρούσα νεοφιλελεύθερη υπόσχεση για «καθολική, δωρεάν και ελεύθερη πρόσβαση» των ανασφάλιστων στο νοσοκομείο, δεν μπορούν να αποκοπούν από ένα γενικότερο πολιτικό, κοινωνικό, ιστορικό και οικονομικό πλαίσιο διαρκούς απαξίωσης, υποχρηματοδότησης και συρρίκνωσης της δημόσιας παροχής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που αφορά τόσο την πρόσβαση των ασφαλισμένων όσο και των ανασφάλιστων ασθενών με ή χωρίς βιβλιάριο πρόνοιας στην ιατρικοφαρμακευτική φροντίδα. Γι’ αυτό, το «ελάχιστο πακέτο παροχών» -κατά την προσφιλή θέση του Υπουργείου Υγείας- που προσφέρεται στους/στις ασθενείς (ασφαλισμένους/ες και ανασφάλιστους/ες) είναι μόνο μέσω μιας χρονοβόρας, επίπονης γραφειοκρατικής διαδικασίας, με αβέβαιο αποτέλεσμα που δημιουργεί αποκλεισμούς και αγωνία στους/στις ασθενείς, επιδεινώνοντας ενίοτε την κατάσταση της υγείας τους. Τέλος, ως προς την κυρίαρχη υπόσχεση για τον «καθολικό» χαρακτήρα κάλυψης των ανασφάλιστων ασθενών, αυτή αναιρείται όταν οι ανασφάλιστοι/ες μετανάστες/μετανάστριες χωρίς χαρτιά εξακολουθούν να αποκλείονται από την «καθολικότητα» της «δωρεάν και ελεύθερης» νοσοκομειακής πρόσβασης. Διότι, σε περίπτωση που απευθυνθούν σε δημόσιο νοσοκομείο και το αίτημά τους δεν έχει «επείγοντα» ή «απειλητικό» χαρακτήρα, τότε οι ίδιοι/ες αλλά και όσοι/ες ανασφάλιστοι/ες μετανάστες/μετανάστριες με χαρτιά δεν ακολουθήσουν την οριζόμενη γραφειοκρατική διαδικασία, θα κληθούν βάσει της απόφασης του Κε.Σ.Υ. (ΦΕΚ 3096/τ.Β’/23-11-2012) να πληρώσουν εις διπλούν τα κλειστά ενοποιημένα νοσήλια (ΚΕΝ) της διαμονής τους στο νοσοκομείο.


Η αδιαπραγμάτευτη αρχή του ΚΙΦΑ είναι «ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στα νοσοκομεία για όλες και όλους» χωρίς εξαντλητικές γραφειοκρατικές διαδικασίες που θέτουν όρους, και προϋποθέσεις, παράγοντας αποκλεισμούς και ανισότητες. Αυτό σημαίνει ότι δεν συμβιβαζόμαστε με τέτοιες «παραχωρήσεις» εκ μέρους του Υπουργείου Υγείας και συνεχίζουμε καθημερινά να αγωνιζόμαστε ενάντια σε αυτή την πολιτική. Διότι, το αίτημα του ΚΙΦΑ «όλα για όλες και όλους», είναι κάτι περισσότερο από πολιτικό καθήκον, είναι ένα επείγον και ριζοσπαστικό αίτημα ισότητας και αλληλεγγύης που μας προ(σ)καλεί να επαν-επινοήσουμε ένα μέχρι σήμερα, «α-διανόητο» σχήμα ανακούφισης της οδύνης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου